+[ The.wolF ]+

ขอบ่นซักทีเถอะนะ...

มันไม่ไหวแล้ว...

 

 

บางคนอาจจะรู้ว่าโรงเรียนวูล์ฟมันเล็ก มัธยมทั้งหมดมีแค่ร้อยกว่าคน ม.1 - ม.6 (แต่ปีนี้ไม่มีม.4 เพราะพวกม.3 ปีที่แล้วทั้ง 19 คนสอบติดโรงเรียนอื่นหมด โรงเรียนเลยไม่รับเด็กใหม่เพราะถ้าไม่มีเด็กเก่าเลยมันจะวุ่นวาย เพราะงั้นปีนี้เลยมีแค่ 5 ชั้น ไม่มี ม.4)

ในแต่ละชั้นมีแค่ห้องเดียว ห้องละไม่กี่คน มากสุดก็แค่สามสิบนิดหน่อย (คือพวกม.ต้นทั้งหลายนั่นแหละ ม.ปลายมีกันน้อยนิด สิบกว่าคน)

 

ประเด็นคือ...

 

ชั้น ม.3 ห้องของวูล์ฟน่ะ...

 

 

มันไม่เคยมีอะไรดีในสายตาครูเลยใช่มั้ย?

 

พวกเราจะทำอะไร มันก็ผิดตลอดใช่รึเปล่า?

ไม่สิ...พวกเราน่ะ แค่หายใจ ก็ผิดแล้วสินะ?

 

ผิดเสมอในสายตาครูนั่นแหละ

ยอมรับนะว่าพวกเราน่ะ มันติดจะเกเร แถมยังแสบน่าดู...

 

ถามว่า...ที่ผิดน่ะ เพราะแค่นั้นใช่มั้ย?

ก็รู้ว่าพวกเรามันทำให้ครูเหนื่อยมาตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.3 แต่ถ้าคุณครูจะกรุณามองให้ลึกกว่านั้นอีกนิด...ช่วยมองข้ามนิสัยเสียๆ ของพวกเราไปสักหน่อยจะได้มั้ย? ช่วยลองดูหน่อยเถอะ แล้วครูจะรู้ว่าพวกเรามันก็มีดีเหมือนกันนะ

พวกเราก็เป็นมนุษย์เหมือนกันนะ

พวกเราก็ท้อเป็นเหมือนกันนะ

พวกเราก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ

 

รุ่นพวกเราจบไป ครูคงจะดีใจกันน่าดู

เวลาจัดงานประกวดของห้องอะไร หลังจากนั้นคงได้แข่งกันเต็มที่เลยสินะ? ก็ก่อนหน้านั้นพวกเรา -- ห้อง ม.3 ที่มันไม่มีอะไรดีน่ะ กวาดรางวัลที่หนึ่งไปหมดแล้วนี่นา?

ช่วยไม่ได้นี่...

ถ้าคำว่า เรียบร้อย น่ารัก ตั้งใจเรียน มันหาไม่ได้จากในห้อง ม. 3 นี้...

ก็ไปหาคำอื่นแทนละกัน...

 

อย่างคำว่า...เพื่อน...มิตรภาพ...สามัคคี...

 

คำพวกนี้หาได้ในห้องของพวกเราทั้งนั้น

ในมัธยม...ห้องเราคงรักกันที่สุดแล้วล่ะ

ก็เจออะไรด้วยกันมาตั้งแต่ ม.1 นี่

โดนชมก็โดนด้วยกัน ได้รางวัลก็ได้ด้วยกัน โดนดุโดนด่าโดนว่าโดนบ่นโดนอบรมอะไร ก็โดนด้วยกันตลอด ถึงบางคนจะไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็โดนยกห้องมาแต่ไหนแต่ไร...

แปลกตรงไหนเหรอถ้าพวกเราจะรักกันน่ะ...?

 

แต่ของพวกนี้...ครูจะสนอะไรล่ะ? ตราบใดที่เวลาเรียนในห้องมันไม่ได้ตั้งใจ?

ความจริงไอ้พวกเราก็หัวดีๆ ทั้งนั้น แค่ไม่เอาออกมาใช้เท่าไหร่...มันเลยโดนครูบ่นครูว่าตลอดอยู่นี่...

 

ไอ้ตรงนี้น่ะ พวกเราผิด เรายอมรับ

แต่เรื่องบางเรื่อง...แค่เรื่องเล็กๆ เท่านั้นเอง ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย?

ทำไมห้องอื่นที่ทำไม่เห็นจะโดน? ทำไมห้องเราโดนอยู่ห้องเดียว?

 

อย่างเรื่องวันนี้นี่ไง

ตอนเข้าแถวหน้าเสาธงตอนเช้าน่ะ ห้องอื่นๆ เขาขึ้นห้องไปหมดแล้ว เหลือห้องพวกเราห้องเดียวที่ครูเรียกไว้อยู่

คราวนี้พวกเราโดนข้อหา "เข้าแถวไม่เรียบร้อย"

อะไร?

ครูบอกว่าพวกเรายืนแบบคนอยู่ไม่สุข ยุกยิกๆ ตลอดเวลา

แล้ว?

แล้วไงอ่ะ? ม.1 ม.2 ม.5 ม.6 ยืนนิ่งนักเหรอ? ยุกยิกพอๆ กับเรานั่นแหละ? แล้วทำไมเรียกแค่พวกเราไปอบรมล่ะ?

 

ครูไล่ถามผู้หญิงแต่ละคนว่า "สมควรให้พวกผู้ชายขึ้นห้องได้แล้วรึยัง?"

(อ้อ นี่เพราะผู้ชายมันไม่อยู่เฉยๆ ใช่มะถึงได้เรียกไว้?)

 

เพื่อนคนแรกตอบให้ขึ้นได้

แล้วก็โดนครูไล่ให้ไปยืนต่อแถวพวกผู้ชาย

เพื่อนคนที่สองตอบว่าไม่ทราบ

ก็โดนให้ไปยืนต่อแถวพวกผู้ชายอีกเหมือนกัน

 

"ไม่รู้ค่ะ" "ไม่ทราบค่ะ" "ขึ้นได้ค่ะ"

สามคำตอบนี้แหละ ตอบวนกันอยู่อย่างนี้ทุกคน

โดนไล่ไปยืนต่อแถวผู้ชายทุกคน

ครูหันมองครูประจำชั้นของพวกเรา แล้วบอกว่า "พี่จัดการต่อเถอะค่ะ หนูไม่มีความสามารถแล้ว" แล้วคุณท่านก็เดินขึ้นชั้นบนไป

ไอ้พวกเราก็ถูกอบรมไปตามระเบียบ

 

ประเด็นคือ...

 

พวกเราทำผิดอะไร???

 

ไม่เข้าใจอ่ะ ไม่เข้าใจอย่างแรงด้วย

ครูที่บอกเป็นครูสอนสังคม พ่วงหน้าที่ครูหัวหน้าแผนกมัธยม...ที่เรา "เคย" คิดว่าเป็นคนที่มีเหตุผล พูดจากันด้วยเหตุผลได้...

 

แล้วนี่มันอะไร?

ผิดอีกใช่มั้ย? พวกเราทำอะไรรึยัง? ก็เราหันไปมองพวกผู้ชายมันก็นิ่งดีนี่? แล้วจะให้พวกเราทิ้งเพื่อนเหรอ? อยากอบรมก็ทำเลยสิ ทำไมต้องให้พวกเรามาตัดสินกันเอง? ครูตัดสินไปเองแต่แรกว่าพวกเราผิดก็จบ แต่นี่มันอะไร?

 

แล้ววันนี้ก็มีปัญหากับครูฝรั่งอีก

มันเกิดขึ้นเพราะเทปที่ครูฝรั่งเอามาให้ฟังเพื่อที่จะทำ exercise น่ะ มันพูดเร็วเกิน ไม่ค่อยชัดด้วย พวกเราก็เลยเขียนตามไม่ทัน แล้วพอครูเดินตรวจว่าใครทำถึงไหนมั่ง พอเห็นกระดาษว่างแค่นั้นแหละ...

หึ โดนอีกน่ะสิ

โดนหาว่าขี้เกียจ โดนเรียกให้หยิบสมุดสื่อสารมาเขียนถึงผู้ปกครอง...

เราไม่ได้โวยวาย ไม่ได้อาละวาดอะไร แค่ฟังไม่ทันแค่เนี้ย? ผิดอีก?? พอเราจะอธิบายก็ไม่ฟัง จะเอาอะไรกับพวกเรานักหนา?

แล้วครูฝรั่งคนนั้นก็เอาไปฟ้องครูประจำชั้น

ครูประจำชั้นเดินเข้ามาถามว่าเหตุการณ์เป็นยังไง พอพวกเราเริ่มอธิบายไปได้นิดนึง ครูก็ยกมือห้ามแล้วเดินออกไปนอกห้อง ไปถามเหตุการณ์จากครูฝรั่ง ตั้งแต่ต้นจนจบ

 

ฟังความข้างเดียวนี่หว่า...

เป็นบ้าอะไร? สั่งให้เราอธิบาย พอเราจะอธิบายก็ไม่ฟัง กลับเข้ามาก็ถอนหายใจแล้วก็บอก "ครูไม่มีอะไรจะพูดกับพวกเธอแล้ว"

ผิดอีกใช่มั้ย??

ฟังเราบ้างรึเปล่าล่ะ? เสียงของพวกเรามันไม่มีค่าอะไรเลยใช่มั้ย?

 

แล้วท่านคุณครูประจำชั้นห้องเราก็ช่างแสนดี...

อย่ามีเลยเถอะ ปกครองห้องกันเองได้มะ? มีปัญหาอะไรไม่ต้องฟ้องครูประจำชั้น มาเคลียร์กับพวกเราเองเลยดีกว่า? ท่าทางจะพึ่งได้มากกว่าครูคนนั้นนะ?

เชื่อมั้ยล่ะ...

ก็ครูคนนั้น มีปัญหาอะไรก็ขู่จะฟ้องครูสังคมที่เป็นหัวหน้าแผนกมัธยมที่พวกเราออกจะกลัวๆ กันหน่อย มีอะไรๆ ก็ครูคนนั้นๆ ตลอด แก้ปัญหาอะไรเองไม่เป็นรึไง? รึรู้ตัวว่าตัวเองทำตัวไม่น่าเคารพน่ะ? ลำเอียงก็ลำเอียง มีงานอะไรที่เขาให้อาสาสมัครก็บังคับลงไม่มีไถ่ถาม แถมยังไม่รักษาสัญญา เคยมีปัญหากับเราก็เคลียร์กันแล้วบอกว่าให้มันจบตรงนี้ แล้วจะไม่เอาไปฟ้องครูหัวหน้ามัธยม แล้ววันต่อมา พวกเราก็โดนครูหัวหน้ามัธยมคนนั้นเรียกไปอบรม

มันน่ามั้ยล่ะ?

เพราะแบบนี้ไง ถึงได้มีฉายา "นอมินี" น่ะ

Nomini แปลว่า ตัวแทน ที่มีคนอยู่เบื้องหลังใช่มั้ย? ส่วน nominate แปลว่าสนับสนุนใครสักคนหนึ่ง

 

แต่เพื่อความสะดวกในการเรียก เราถึงได้เรียกกันลับหลังว่า "นอมินี"

ก็เอาแต่สนับสนุนคนอื่น มีปัญหาก็เอาไปฟ้องครูคนอื่น ตัวเองคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังอย่างเดียว...คิดเหรอว่าพวกเราไม่รู้น่ะว่าครูเป็นคนเอาไปฟ้อง? คิดว่าพวกเราโง่เหรอ? คิดว่าพวกเราเรียนไม่เก่งแล้วไม่มีสมองรึไง?

เวลาฟังครูคนอื่นอบรมพวกเราก็เอาแต่คอยยุ คอยสนับสนุน แถมยังชอบบอกว่า "คุยกับพวกนี้น่ะ ใช้คำดีๆ มันไม่ฟังกันหรอก" นี่คิดว่าพวกเราเป็นตัวอะไร? คิดว่าเราไม่มีหัวใจเหรอ? คิดเหรอว่าถ้าพูดดีๆ แล้วพวกเราจะไม่ฟังน่ะ?

 

ทั้งห้องน่ะ ไม่มีใครชอบครูคนนี้ซักคน

ไม่แปลกใจหรอกนะ ตอนมีงานประกวดของห้องก็ไม่เคยจะสนใจซะล่ะ ครูประจำชั้นภาษาอะไร ประจำชั้น ม.3 มีงานประกวดไปช่วยพวก ม.1 ม.2 ห้องตัวเองก็ปล่อยให้มันทำกันเอง

...แต่ถึงจะมาช่วยก็ใช่ว่าจะทำอะไรให้มันดีขึ้นได้หรอก

 

 

ก็แค่อยากจะประกาศตรงนี้เท่านั้นแหละ...

 

...ว่าเด็กอย่างเราก็มีหัวใจเหมือนกันนะ...

 

 

 

ถึงได้บอกไง...ว่าพวกเราน่ะ... แค่หายใจก็ผิดแล้ว...